ฉลองปีใหม่ที่น่าน อยากอยู่นานๆ ที่ดอยผาผึ้ง : Celebrated New Year with my Familay at Doi Pha Phung, Nan Province

วัดดีชาวมาร์ เฮ้ยชาวโลกเค้ามีฉลองปีใหม่ด้วยนะเทอ ดูสิคนเมืองกรุงมุ่งหน้าสู่บ้านนอก(ของตัวเอง) ถนนหนทางโล่งอยากกะเส้นทางบนอวกาศบ้านเราเลย  มีดวงดาวประดับประดาตามข้างทาง แต่ถนนบางเส้นก็ไม่มี ขับขี่ปลอดภัยกันด้วยล่ะ

ส่วนเราขี่จรวดหน้าตาเหมือนนกยักษ์ ชาวโลกเค้าเรียก นกแอร์ ออกเดินทางในวันใหม่ของปี ในวันที่ 1 มกราคม 2017 มีพี่สาวใจดีแจกคุ๊กกี้ตอนรับปีใหม่ แต่มันชิ้นเล็กไปหน่อยเลยกินไม่ค่อยอิ่ม … อ้าวยังกินไม่หมดเลยถึงที่หมายละหรอ

“สวัสดีปี๋ใหม่เจ้า ขอตอนรับสู่ต่าอากาศยานน่านนคร” (ภาษาอะไรฟังแล้วชื่นใจ ต้องไปเรียนรู้ซะแล้ว)”

สวัสดีเจ้า ข้าเจ้าจะไปหาอีแม่ที่เจียงกลาง” เฮ้ยได้ผล ออกจากเกทมาก็มีคุณแม่สุดสวยวัย 50 หมาดๆ มายืนอ้าแขนรอกอด ให้หายกึดตึง แล้วก็มีคุณพ่อที่ดูเหมือนทำงานหนักตลอดปีขับรถมารอรับ พร้อมอาหารเช้าสุดอร่อย ข้าวเหนียวจิ้นทอด

“ป่ะปิกบ้านเฮา อีเต้าหู้รออยู่!” (เฮ้ยอีเต้าหู้มันเป็นใคร!)

ที่เมืองน่านอากาศดี ฝนตกต้อนรับปีใหม่ อากาศเย็นสบาย ขับรถจากตัวเมืองถึง อำเภอเชียงกลางใช้ระยะเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ด้วยระยะทาง 76 กิโลเมตร ที่บ้านนอกของเรา (ที่ใครๆก็ต้องอิจฉา) มีทั้งทุ่งนา ป่าเขา แม่น้ำน่านใส ใหญ่เย็นเห็นไก(สาหร่ายน้ำจืดอันขึ้นชื่อของเมืองน่าน) เขียวขจี … อากาศดี๊ดี อยากชวนชาวมาร์มาเที่ยวกัน

วันรุ่งขึ้น เราวางแผนจะไปยอดดอยกัน และต้องไปให้ถึงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ออกเดินทางตอน 6 โมงเช้า พร้อมข้าวแดรกงาที่อีแม่เตรียมไว้ให้ … เฮ้ยไอ้น้องจายมันจะตันแต้กะ?

 

Processed with VSCO with c1 preset
บรรยากาศตอน 6 โมงเช้า
Processed with VSCO with c1 preset
สุดท้าย เราก็ไม่ทันพระอาทิตย์ขึ้น

 

ด้วยระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตรจากอำเภอเชียงกลาง และถนนค่อนข้างขรุขระ ขับรถด้วยความระมัดระวัง ซึ่งเราและน้องชายยังใหม่กับถนนเส้นนี้ เลยเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางลงเขา ด้วยการเบรกกระทันหัน ทำให้รถล้มลงและถไลลงไป ได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้าทั้งพี่และน้อง มองหน้ากันแล้วขำและทำใจที่จะโดนพ่อกับแม่ด่าตามมา แต่เรื่องแค่นี้ทำอะไรเราไม่ได้หรอก ไปต่อสิ (เนื่องจากอากาศข้างบนค่อนข้างหนาว เราเลยไม่รู่สึกเจ็บกันเท่าไหร่) และในที่สุดเราก็มาถึงหมู่บ้านมณีพฤกษ์

 

ก่อนตัดสินใจจะเดินขึ้นดอย เราได้ถามคุณลุงแถวนั้นว่าระยะทางไกลแค่ไหน คุณลุงตอบอย่างมั่นใจ “แค่ 2 กิโลเอง ไม่ไกล” เอาว่ะ แค่ 2 กิโลแค่นี้เอง เดินไหวอยู่แล้ว น้ำเปล่า ของกินไม่ต้องเตรียม เดียวค่อยมาหากินทีหลัง

…คุณลุงค่ะ 2 กิโล นี้มันไกลแค่ไหน เดินมาโคตรไกล อุตส่าห์ดีใจเจอรถ 4WD ขับมา ขอไปด้วยนะ สุดท้ายก็ติดโคลนไปต่อไม่ได้ (รถที่จะขึ้นมาได้ ล้อหลังต้องมีการติดโซ่ด้วยนะคะ เพราะถนนเป็นดินเหนียวที่เปียกน้ำ ลอกจินตนาการดู ขนาดเดินเรายังลื่นล้มเลย) เดินกันต่อไป มาไกลขนาดนี้แล้วถอยกลับไม่ได้หรอก

Processed with VSCO with c1 preset
ต้นพญาเสือโครงที่กำลังจะเบ่งบาน
Processed with VSCO with c1 preset
มาช้ากว่านี้อีกนิด คงได้เห็นความสวยงามของพญาเสือโคร่งต้นนี้

เราเดินกันมาค่อนข้างไกล และมาถึงยอดดอยผาผึ้ง เกือบ 10 โมง แต่ทะเลหมอกยังอยู่รอเรา วิวข้างล่างสวยงามมากๆ แต่ต้องระมัดระวังกันด้วยนะ เพราะตกลงไปคงไม่เหลืออะไรแน่ๆ

Processed with VSCO with c1 preset
อีกนิดเดียว … จะถึงแล้ว(หลักจากที่เดินมาตลอดเช้า)
Processed with VSCO with c1 preset
ภูเขาด้านข้าง สวยงามไม่แพ้กัน
Processed with VSCO with c1 preset
น้องชายตะโกนเรียก…
Processed with VSCO with c1 preset
วิวแรกที่เห็น แต่ตอนนี้จะ 10 โมงแล้วนะ
Processed with VSCO with c1 preset
วิวทะเลหมอก
Processed with VSCO with c1 preset
บนยอดดอยผึ้ง
Processed with VSCO with c1 preset
จากยอดดอยผาผึ้งมองลงมาก็ยังสวย
Processed with VSCO with c1 preset
วิวจากภูเขาอีกลูก
Processed with VSCO with c1 preset
ผู้ร่วมทริป
Processed with VSCO with c1 preset
ระหว่างทางเดินกลับ

Things To Know

หมู่บ้านมณีพฤกษ์ อยู่ในเขตของ อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน เดิมชื่อว่า บ้านฉงผ้า  หรือ  ฉงไผ่ เป็นชาวม้งซึ่งอพยพมาจากประเทศจีน  เพราะสมัยนั้นจีนเกิดสงครามจึงต้องเร่ร่อนหาที่ทำกิน  ครั้นเมื่อเดินทางมาถึงตอนเหนือของประเทศไทย  จึงเห็นว่าภูมิประเทศมีความอุดมสมบูรณ์ซึ่งเหมาะแก่การเพาะปลูก

บ้านมณีพฤกษ์ เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางเกษตร มีโครงการทดลองปลูกผลไม้เมืองหนาวสามารถไปแวะชมได้ นอกจากนั้นยังมีดอกเสี้ยวขาวซึ่งเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ต้นนางพญาเสือโคร่ง บริเวณโครงการเป็นหมู่บ้านชาวเขาเผ่าม้ง และ เผ่าลั๊วะ ซึ่งมีประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ อย่างเช่น ประเพณีปีใหม่ม้ง ซึ่งมักจะจัดขึ้นในช่วงปีใหม่ของทุกปี

How To Go (ไปจะใด – ไปยังไง)

  1. เดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว เดินทางมาจากตัวเมืองน่าน มุ่งหน้ามาตามถนนสายน่าน – ทุ่งช้าง โดยจะผ่าน อ.ท่าวังผา, อ.ปัว และอ.เชียงกลาง เมืองถึง อ.เชียงกลาง เลี้ยวขวา มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านมณีพฤกษ์
    ระยะทางจากตัวเมืองน่าน – เชียงกลาง ระยะทางประมาณ 76 กิโลเมตร (ปัจจุบันมีการสร้างถนนใหม่ ขับรถด้วยความระมัดระวัง – 2017)
    ระยะทางจากเชียงกลาง – หมู่บ้านมณีพฤกษ์ ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร (ถนนเป็นลาดยาง ทางขึ้นดอย ไม่คดเคี้ยวมากนัก และเมื่อผ่านเข้า หมู่บ้านปางแก หมู่บ้านมณีพฤกษ์ ถนนหนทางค่อนข้างเป็นหลุม ขรุขระ)
  2. เดินทางด้วยขนส่งสาธารณะ จากตัวเมืองน่าน มีรถโดยสารประจำทาง ชาวน่านนิยมเรียกว่า “รถเมล์ส้ม” รถเมล์หวานเย็น ที่ให้บริการมายาวนานจากรุ่นคุณปู่ย่า (ปัจจุบันก็ยังใช้คันเดิม …จริงหรอ) บอกกระเป๋ารถเมล์ว่าลง “บ้านนาหนุน เชียงกลาง” ราคาน่าจะประมาณ 60 – 70 บาท ส่วนการเดินทางจาก อ.เชียงกลาง ไปยังดอยผาผึ้ง ปัจจุบันยังไม่มีรถให้บริการ อาจจะลองหารถมอเตอร์ไซต์สำหรับเช่า แต่เราขอแนะนำ “โบกรถ” ขึ้นไป (แต่ทั้งนี้หากใครจะขึ้นไปแล้วไม่มีรถ หรือต้องการความช่วยเหลือ ด้วยความยินดีเลยค่ะ ส่งอีเมลเข้ามา ทักมาที่เพจได้เลย เดียวเราช่วยหารถให้นะ

สำหรับการเดินทางขึ้นยอดดอยผาผึ้ง ในช่วงที่ไม่มีฝน สามารถขับรถมอเตอร์ไซต์ รถยนต์เข้าไปจนถึงตีนเขา เป็นถนนดินเหนียว ดังนั้นในยามที่ฝนตก แม้แต่รถ 4WD ยังไม่สามารถขับเข้าไปได้ เว้นแต่จะมีการผูกโซ่ไว้ที่ล้อหลังของรถ ถึงจะสามารถขับเข้าไปได้ ระยะทางจากตัวหมู่บ้านไปยังดอยผาผึ้ง เราขอเดาแบบประมาณว่า 4 กิโลเมตร

Things To Do (ยะหยั่งดี – ทำอะไรดี)

ไปดอยแล้วจะให้ทำไร ก็ทำใจร่มๆ ซึบซับอากาศอันแสนบริสุทธิ์ บรรยากาศที่หาไม่ได้จากในตัวเมืองอ่ะ  พอหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เต็มปอด ก็นั้นแหละ ไปชมดอยผาผึ้ง ถ้ำผาผึ้ง เสร็จแล้วลองแต่งตัวเป็นชาวม้งดูนะ ครั้งหนึ่งในชีวิตที่จะได้เป็นสาวม้ง สร้อยคอเงินที่เขาใส่กันไม่ใช่ถูกๆนะคะ ขายข้างล่างราคาหลายพัน อย่าไปขโมยของเขาล่ะ ส่วนจะหาชุดได้ที่ไหน อันนี้ข้าเจ้าก็ตอบได้ยาก ลองถามพี่สาว คนที่หน้าตาใจดีดูนะ เผื่อเปิ้ลมีหื้อยืม (มีให้ยืม)

ปล. ชาวม้งเข้าใจภาษากลาง และภาษาเหนือ แต่ส่วนใหญ่จะใช้ภาษากลางนะคะ

Things To Eat (กิ๋นอะหยั่ง – กินไรดี)

ก็กินอาหารม้งนั้นแหละ เขามีไส้กรอก ก๋วยเตี๋ยว ส้มตำขาย

————————————————

ภาษาเหนือวันละหลายคำ 

คนเหนือนิยมแทนคำขึ้นต้นสำหรับเรียกพ่อแม่ ปู่ย่าตายายด้วยคำขึ้นต้นว่า “อี” เช่น

อีแม่ = คำเรียกคุณแม่สุดสวยของเรา
อีป่อ = คุณพ่อ
อีแม่อุ้ย = คุณย่า หรือคุณยาย
ป่ออุ้ย = คุณปู่ คุณตา (หลายคนสงสัยทำไมไม่เรียกอีป่ออุ้ย เอ๊ะเราว่ามันแปลกถ้าจะเรียกแบบนั้น)
น้องจาย = น้องชาย
บ่ตัน = ไม่ทัน
ข้าวแดรกงา = ข้าวเหนียวที่นึ่งเสร็จใหม่ๆ นำไปคลุกกับงาดำที่ตำให้ละเอียด แล้วใส่เกลือเล็กน้อย อร่อยสุดๆ

*ส่วน “อีเต้าหู้” มันเป็นใคร มันคือลูกหมาธรรมดาที่หน้าตาดำปิ๊ดปี๊ ที่เราเอามาให้แม่เราเลี้ยง และบอกให้เรียกมันว่า “เฉาก๊วย” แล้วเราก็คุยกับแม่ทางโทรศัพท์ตลอด แม่ก็ชอบว่าว่านี้อีเต้าหู้ มันชอบเล่นน้ำ ชอบวิ่งลัดทุ่ง … อีเต้าหู้มาได้ไง มันชื่อ”เฉาก๊วยๆ” นี้แม่  …แต่มันคงสายไปแล้วละที่จะเรียก เฉาก๊วย รอรุ่นลูกมันละกัน จะตั้งชื่อ เฉาก๊วยหนึ่ง เฉาก๊วยสอง ให้ดู

Processed with VSCO with c1 preset
อีเต้าหู้ น้องสาวตัวที่ 3  แต่ความสำคัญเป็นที่ 1

ดอยผาผึ้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ ที่ยังไม่มีนักท่องเที่ยวมากนัก ทำให้อุดุมสมบูรณ์ไปด้วยความสวยงามของธรรมชาติ แต่เราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ มันจะเปลี่ยนไปเป็นหน้าผาร้อนๆ ไม่มีเมฆหมอกให้ดู ทุกอย่างก็ล้วนขึ้นอยู่กับนักท่องเที่ยวอย่างเรา จริงๆไม่มีใครอยากจะพูดเรื่องแบบนี้อยู่บ่อยๆ มันจะอยู่ที่สันดานของนักท่องเที่ยวแต่ละคน ขอแค่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ถืออะไรเข้าไปก็ถือออกมา รักษ์ป่า …เหมือนที่เรารักชีวิตของเรา 🙂 ทำดีเดี๋ยวพาไปเที่ยวดาวมาร์  #camefrommars #camefrommarsblog

 

Advertisements